Post by musick_ghadimii

پشت سوز این صدا یه دنیا غم خوابیده...
سوسن، با نام اصلی گل‌اندام طاهرخانی، یکی از مشهورترین و ماندگارترین خوانندگان کوچه‌بازاری و مردمی ایران بود؛ خواننده‌ای که صدایش از کافه‌ها و کوچه‌های تهران برخاست و به صدایی آشنا برای مردم عادی، کارگران، رانندگان و اقشار مختلف جامعه تبدیل شد. او از چهره‌های مهم موسیقی عامه‌پسند و کوچه‌بازاری ایران در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ بود؛ سبکی مردمی که با وجود جدی گرفته نشدن در محافل رسمی، محبوبیت زیادی میان مردم داشت.

سوسن از آن خواننده‌هایی نبود که از مسیر آموزش رسمی موسیقی و سالن‌های بزرگ به شهرت برسد. مسیر او از کافه‌های ساده و درجه‌سه آغاز شد؛ جایی که هنوز نامی برای خودش نداشت و گاهی همراه زنی که در کافه‌ها آواز می‌خواند، روی صحنه می‌رفت. کم‌کم خودش هم شروع به خواندن کرد و با دستمزدی بسیار اندک، کار خوانندگی را آغاز کرد. در کنار این مسیر سخت، سوسن به بخشندگی و کمک به فقرا و نیازمندان نیز شهرت داشت و تا جایی که می‌توانست از مردم محروم حمایت می‌کرد.
در سال‌های نخست، سوسن بیشتر ترانه‌های خوانندگانی مانند دلکش، قمرالملوک وزیری و ملوک ضرابی را تقلید می‌کرد. مدتی نیز با نام «ویکتور» در یک کافه فعالیت داشت.