Video by shear_zadeh

میرزاعبدالباقی موسوی طبیب اصفهانی فرزند میرزامحمّدرحیم حکیم‌باشی بن میرزامحمّدباقر بن میرزارضابزرگ بن حکیم احمد بن حکیم سلمان موسوی اصفهانی، شاعر ادیب در قرن دوازدهم هجری. از سلسله سادات حکیم سلمانی است که اصل آنها از جهرم فارس بوده و نسب سادات شاپورآباد اصفهان نیز به حکیم سلمان می‌رسد.
در سال ۱۱۲۷ق در اصفهان متولّد شده و پدرش به دستور افاغنه در سال ۱۱۳۷ق کشته شده است. طبیب اصفهانی در طبابت، ماهر و حاذق بوده و در رکاب نادرشاه به عنوان حکیم‌باشی و ندیم او به هند رفته و در آنجا با علی‌قلی‌خان لگزی متخلّص به «واله» مؤلف تذکره «ریاض الشعراء» ملاقات نموده است. طبیب از معاشرین و مصاحبین مشتاق اصفهانی است.در سال ۱۱۷۱ق وفات یافته و در تخت فولاد جنب لسان الارض (تکیه شهداء کنونی) مدفون گردید. مادّه تاریخ وفاتش را «صهبا» گوید: کلک «صهبا» از پی تاریخ فوتش زد رقم «بزم جنّت منزل آن زبده سادات باد».