Video by nasi.verse

ما فقط ۳ بُعد فضایی را در زندگی روزمره تجربه می‌کنیم: طول، عرض و ارتفاع. اما ریاضیات می‌تواند فضاهایی با بُعدهای بیشتر را هم توصیف کند. 🤯

برای درک ساده‌ترش، یک موجود دوبعدی را تصور کن که فقط روی یک صفحه زندگی می‌کند. این موجود می‌تواند یک مربع را ببیند، اما اگر یک مکعب سه‌بعدی از دنیای او عبور کند، فقط برش‌ها و تغییرات دوبعدی آن را مشاهده خواهد کرد.

حالا همین ایده را یک بُعد بالاتر ببریم:
یک تسرکت (Tesseract) در واقع نسخه‌ی چهاربعدیِ یک مکعب است.

همان‌طور که یک مکعب را می‌توان روی یک صفحه‌ی دوبعدی به شکل یک تصویر نمایش داد، یک تسرکت هم می‌تواند با استفاده از پروجکشن ریاضی به شکل یک ساختار سه‌بعدی نمایش داده شود؛ چیزی شبیه همین شکلی که در ویدیو می‌بینید.

پس این تصویر قرار نیست نشان دهد که یک جسم چهاربعدی دقیقاً با چشم انسان این‌طور دیده می‌شود. این در واقع نمایش سه‌بعدیِ یک ساختار چهاربعدی است.

قسمت عجیب ماجرا اینجاست: اگر واقعاً می‌توانستیم بُعد چهارم فضایی را ببینیم، احتمالاً می‌توانستیم روابط هندسی‌ای را مشاهده کنیم که مغز ما در تجربه‌ی سه‌بعدی قادر به دیدن مستقیمشان نیست. 🧠

البته وجود بُعدهای اضافی در فیزیک هنوز به معنی اثبات وجود چنین فضای قابل‌دسترسی‌ای نیست؛ این موضوع در برخی نظریه‌های فیزیک، از جمله بعضی مدل‌های مرتبط با نظریه ریسمان، مطرح شده است.

حالا تصور کن واقعاً می‌توانستی