Video by saeidpoursaeid.music

سعید پورسعید از آن صبور های خلوت نشین موسیقی ماست؛ حنجره ای خاکی و پر از حس که در سخت‌ ترین دوران زمانی که طنین موسیقی سایه نشین شده بود صدایش مثل یک مرهم گرم ، کوچه به کوچه و خانه به خانه چرخید و آرم بخش دلهای زیادی شد. وقتی خیلی ها دنبال شوآف بودند او با جانش می‌خواند. اثر ماندگار «تو مثل گلی» نه تنها زمزمه ی یک نسل شد ، بلکه به قدری ریتم و ملودی ناب و جادویی داشت که بعدها الگوی بازخوانی ده ها خواننده ی دیگر و اجرای آن با شعرهای متفاوت شد؛ اما رد پای خالق اصلی اش اغلب بی صدا باقی ماند. از «نوازشم کن» تا «گل یاس» و این اواخر «اندوه شیرین» تمام شاهکار هایش رنگ و بوی صداقت و مردم داری داشت. او شاید به حق رسانه ای ، مالی و ویترینیِ خود در این
صنعت بی رحم نرسید، اما حقی که باید در «قلب مردم» می‌گرفت را تمام و کمال گرفت. استاد سعید پورسعید شما هیچوقت فراموش نمی‌شوید ؛ جایگاه شما نه روی سن های مجلل بلکه در خاطره انگیز ترین لحظات زندگی ما حک شده است.
ماندگار و برقرار باشید.
@mahmoud.fatollahzadeh ✍🏼